Er werd de hele week naartoe geleefd in Friesland. Er was hoop want, kijk naar de historie. In Papendrecht liet LDODK/Rinsma eerder dit seizoen zien dat het in staat in om het PKC/SWKGroep moeilijk te maken. Ook werd opgemerkt dat de laatste keer dat PKC in de competitie verloor juist in Friesland was.

In de aanval begon Richard met Olav, Maaike en Mabel en de eerste verdediging werd gevormd door Danny, Laurens, Nadhie en Suzanne.

Friso Bode opende de score voor de thuisploeg maar Richard had direct het antwoord klaar. Tot 4-4 ging het gelijk op, maar toen kwam de inmiddels befaamde tussenprint van onze helden. Liefst vijfmaal achter elkaar viel de bal door de mand, waardoor plots een stand van 4-9 op het bord stond. Een time-out hielp niet echt en Erik Wolsink gooide de vakken om door eerst André Zwart naar het andere vak te zetten en daarna Marjolein Kroon en Betty Jansma van vak te wisselen.

Maar vandaag stond er geen maat op PKC. Na de genoemde tussensprint bleven de doelpunten aan beide kanten vallen en met een stand van 9-15 werd de kleedkamer opgezocht. De vraag is altijd, hoe komt men uit de kleedkamer voor de tweede helft?
Dat bleek al snel. Richard maakte er direct twee en ook Mabel deed haar duit in het zakje met twee doelpunten en doordat Laurens daartussen ook nog zijn puntje scoorde was het al duidelijk wie deze strijd tussen de nummer één en twee ging winnen.

Er waren ook weer staaltjes van korfbalkunst te zien, met no-look passes en one-handers die niet allemaal eindigden in een doelpunt maar wel diverse malen de handen op elkaar brachten.

Opvallende wissels in de tweede helft. Een kwartier voor tijd ging Richard, die inmiddels al zeven treffers op zijn naam had, naar de kant en Johannis kwam hem vervangen. Ook Nadhie werd vervangen en wel door Zita. Ook Nick Janssens, die inviel voor Danny, mocht zijn kunsten laten zien en dat deed hij door een wonderschone treffer.

Het aantal doelpunten per minuut zakte op het laatst wel wat in, anders was de 40 nog wel op het bord gekomen, maar de teller bleef voor PKC steken op 36, tegen 21 van LDODK.

Een flinke domper voor LDODK, dat zich nog wel achter de oren zal krabben waar dit nu eigenlijk mis, ging terwijl PKC met fier opgeheven hoofd de rest van de competitie tegemoet kan zien.

Volgende week de altijd lastige uitwedstrijd tegen Blauw-Wit. Ik ben benieuwd of Marc Broere en consorten onze toppers kunnen vloeren.

 

Peter Besemer