Interview Wim Scholtmeijer

Datum: zondag, december 13, 2020

Aan het begin van het jaar maakte Wim Scholtmeijer en Jennifer Tromp bekend dat zij het nieuwe trainersduo werden van PKC/Vertom. Na het EK van TeamNL zouden beiden aantreden. Dat liep natuurlijk even anders door Corona. Wij gingen met beide trainers in gesprek over de afgelopen periode. In dit interview spreken we Wim.

Wim, hoe heb je de afgelopen periode ervaren?

Het antwoord op deze vraag heeft natuurlijk twee kanten. Aan de ene kant is het een ongelofelijke domper om op deze manier een punt te zetten achter een fantastische periode in mijn leven. Vanaf mijn 18e jaar ben ik actief voor Oranje. Eerst als speler, toen als coach van -16,-19, Jong Oranje en later het grote Oranje. Ik heb geweldige dingen meegemaakt en wilde dat samen met de mensen waar ik al zoveel jaren mee samen ben, op een geweldige manier afsluiten.

Aan de andere kant creëerde het wel de perfecte ruimte die we nodig hadden om op een rustige en volledige manier te starten bij deze geweldige club.

Hoe houd je jezelf, maar ook de spelers gemotiveerd en fit?

Het belangrijkste is dat je niet blijft hangen in een negatief gevoel over de hele situatie. Iedereen weet dat spelen het leukste is en baalt van het feit dat dit niet kan. Maar als we dan niet onszelf als middelpunt van de wereld nemen maar even kijken naar alles en iedereen om ons heen, is het gemakkelijker om de nieuwe realiteit te accepteren. Wij vinden het geweldig hoe de eerste selectie om is gegaan met deze teleurstelling. We zijn met goede moed gaan trainen binnen de beperkingen en hebben er echt het beste van gemaakt. We zien vrolijke mensen die zich echt het snot voor de ogen lopen om klaar te zijn voor wanneer het stoplicht op groen gaat.

Wat is voor jou de belangrijkste reden geweest om deze nieuwe uitdaging aan te gaan?

Ik wilde graag wekelijks strijden om winst en verlies. Met TeamNL hadden we de opdracht om een topsportprogramma. Natuurlijk moeten we blijven winnen, maar door de ontwikkeling van het programma werden we als team alleen nog maar beter. Daardoor werden de wedstrijden bijna bijzaak. Ik wilde juist dat de wedstrijden me zouden uitdagen om mezelf te verbeteren. Niet een programma of het moeten verkopen van mijn sport.

Ik wilde graag coachen. Dit klinkt misschien vreemd, maar als coach van TeamNL ben je meer een werkgever dan coach. Dit is lastig uit te leggen, maar het verschil zit hem volgens mij in de ‘echtheid’ van de relatie tussen coach en spelers. Ik ervaarde als coach van TeamNL niet dat we samen echt bezig waren met het bereiken van een bergtop. Ten eerste omdat voor de spelers de uitdaging ontbrak bij TeamNL. Ten tweede blijven spelers liever in hun comfortzone en veranderen liever niet, terwijl wij juist alles moesten veranderen om een topsportprogramma te creëren. Maar de belangrijkste reden is natuurlijk dat de focus van de spelers bij de clubs ligt. Daar is de uitdaging. Omdat de echte uitdaging van TeamNL mist, maar wij wel voor de ontwikkeling van het programma een topsport standaard wilden blijven hanteren, ervaarde ik veel sociaal wenselijk gedrag in plaats van ‘echt’ gedrag. Ik wilde graag bij een club coachen waar veel uitdaging is en waar het gedrag van speler in lijn is met hun doel.

Wat denk je dat jou en Jennifer zo’n goed duo maakt?

Jennifer en ik zijn eigenlijk twee totaal verschillende types. Jennifer is de sociale, extraverte persoon die energie krijgt van veel bedrijvigheid om haar heen. Ze heeft een enorm scherp oog voor hoe anderen zich voelen en heeft problemen al opgelost voor ze zich aandienen. Ik ben liever op mezelf en meer een denker dan een sociale prater. Ik houd van de ratio, feitelijkheden en gericht op een einddoel. Maar toch voelen Jennifer en ik ons samen beter dan alleen. Het belangrijkste is dat we vertrouwen op elkaars oprechtheid en op elkaars kwaliteiten. Jennifer is de meest succesvolle vrouwelijke coach in de Korfbal League. Bij Blauw Wit vond ik de rol van Jennifer bij het behalen van de finale enorm ondergewaardeerd. Zij was zo belangrijk voor dat team.

Ik ben enorm blij dat ik samen met Jennifer bij PKC aan de slag ben, maar dat geldt eigenlijk voor de hele staf. Jan en Ronald zijn een geweldig duo om mee te werken binnen de selectie, Albert is een fantastische teammanager, Jeroen en Detlef zijn geweldige video/strategie/statistiek mannen en Erwin en Sjaak zijn goud waard. Daarnaast wil ik Rogier Jonkman een pluim geven voor de manier waarop hij de zakelijke kant van deze hele topsport operatie regelt.

Wat hoop je te bereiken met de selectie van PKC als we eindelijk weer op volle kracht kunnen trainen en spelen?

Mijn antwoord zou onvolledig zijn als ik niet zou beginnen met het winnen van de titel. Ik probeer er echter niet alle focus op te leggen omdat dit vaak je ogen sluit voor andere dingen. Onze focus ligt voornamelijk op goed samen spelen. Samen aanvallen en samen verdedigen. Niet 4×1 in een vak, maar 1×4. Dat klinkt heel wollig, maar wij zijn van mening dat een individu wedstrijden kan winnen, maar teams winnen een kampioenschap.

Je bent eerder al als speler actief geweest bij PKC, voelt het nu anders nu je trainer bent?

De club is totaal anders. Ik ben eerlijk als ik zeg dat mijn tijd als speler van PKC niet mijn fijnste is geweest. Dat lag allereerst aan mezelf, maar ook de club zat niet in de meest sociale fase. Ik denk dat zowel ikzelf als PKC een grote positieve ontwikkeling hebben gemaakt. Ondanks dat we natuurlijk nog voor het echte werk staan, heb ik een enorm fijn gevoel binnen de club. Fijne mensen die vanuit een hecht clubgevoel voor elkaar klaar staan en die mij het gevoel geven dat ik erbij hoor. Ik hoop dat we  snel weer mogen spelen en dat de hal en de kantine weer vol zit. Dat we die prachtige galm van de supporters na een prachtige aanval mogen horen, dat we de harde kern van oude mannen naast de bank horen klagen en brullen, dat er na een mooie goal tegen de ramen van de kantine wordt geramd en dat de kinderen op de Sjaak Euser tribune over elkaar heen duikelen van enthousiasme. En na de wedstrijd natuurlijk een prachtige avond in de kantine. Ik kan wel even doorgaan. Man man man wat heb ik er zin in….

Meer over Wim:

Wim woont samen met zijn vrouw Diana en dochtertje Nia (4) in Den Haag. Vanaf 1 januari gaat hij aan de slag als Adviseur Topsport bij Den Haag Topsport.

Zijn allermooiste korbalmoment?

“Als speler was de periode van het WK in 2003 mijn hoogtepunt. Als coach was het winnen in het hol van de leeuw bij het WK in Antwerpen het mooiste moment.”

Tot slot: Wat zouden de PKC-fans écht nog over jou moeten weten?

Dat ik het fijn vind als je naar me toe komt voor een praatje. Ik weet dat ik soms een uitstraling heb die wat afstandelijk overkomt, maar ik ben van nature wat introverter in drukke locaties. Het eerste biertje is van mij 😉

Laatste nieuws

SLUIT JE AAN

Kom korfballen bij PKC/Vertom! Of vind een taak die bij je past om de club te helpen.

Word lid
Word vrijwilliger

Volg jij al het laatste nieuws?

Blijf op de hoogte van PKC/Vertom.

Volg ons op Instagram